فرد در طول ایست قلبی به سرعت بیهوش می‌شود. معمولاً در عرض 20 ثانیه پس از توقف ضربان قلب اتفاق می‌افتد. بدون اکسیژن و قندی که برای عملکرد نیاز دارد، مغز قادر به ارائه سیگنال‌های الکتریکی لازم برای حفظ تنفس و عملکرد اندام نیست و می‌تواند منجر به آسیب هیپوکسیک-آناکسی شود.

ایست قلبی به معنای فقدان فعالیت قلبی است. در اصل، قلب فرد از تپش می‌ایستد. هنگامی که فردی دچار آن می‌شود، مراقبت فوری پزشکی، با شروع احیای قلبی ریوی می‌تواند تفاوت بین زندگی و مرگ باشد.