خبرهای داغ
- ارتباط مستقیم اضطراب و افسردگی با تشدید «تهوع بارداری»
- چگونه در اوج خشم «دکمه مکث» را بزنیم؟
- روانشناسان نیز در سختترین لحظات به تکیهگاه نیاز دارند
- خانواده به مثابه پناهگاه یا منبع فشار روانی؟
- برای حل مشکلات، با دیگران صحبت کنید
- راهاندازی بیمه مسئولیت حرفهای و حوادث برای روانشناسان و مشاوران از هفته آینده
- دلبستگیها به زندگی معنا میدهند و ما را دربرابر فقدان آسیبپذیر میکنند
- بیماران روانپزشکی در خلاء حمایت قانونی / چه کسی حق صدور حکم بستری اجباری را دارد؟
- رنجهایی که استوری نمیشوند!
- کمالگرایی در دانشجویان؛ وقتی تلاش برای بهترین بودن به مانعی برای موفقیت تبدیل میشود
نوجوانی از حیث دوران بلوغ و حال و احوال درونی و بالا و پایین شدن هورمونها مدام شبیه به بحران است یا دوز لذتش زیاد است یا غمش و اولین کمکی که آدم میتواند به خود بکند این است که از این اتفاق آگاه باشد و مدام به خودش یادآوری کند که مسائل آنقدرها هم که نشان میدهند پیچیده نیستند.
محدوده 12 سالگی شروع دوران نوجوانی است. از این سن کودکان باید با برخی مسائل به خوبی آشنا شوند. در واقع از 12 سالگی، درک و پختگی کودکان بیشتر شده و آنها هر آنچه والدین میگویند را به خوبی میفهمند و درک میکنند.